Si deseas llamarte hombre
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Τάσος Λειβαδίτης/Tasos Leivaditis
Traducción: Jocelyn Hernández C.
Si deseas llamarte hombre
no dejarás de luchar por la paz y por lo justo ni un momento
Saldrás a las calles, gritarás, tus labios sangrarán por los gritos
Tu rostro sangrará por las balas – pero ni un paso atrás.
Cada grito tuyo será una pedrada a los vidrios de los que luchan
Cada gesto, como si destruyera la injusticia
Y ten cuidado: No te olvides de ti mismo ni un momento.
Así, recuerda un poco tus años de infancia
deja que miles de niños se hagan pedazos a la hora que juegan sin sospechar en las ciudades.
un momento, si ves la puesta del sol
mañana los hombres se perderán en la noche de guerra
aunque dejes un momento de soñar
Millones de sueños humanos se volverán ceniza bajo los disparos
No tienes tiempo
No tienes tiempo para ti mismo
Si deseas llamarte hombre.
Si deseas llamarte hombre
quizá necesites dejar a tu madre, a tu amada o a tu hijo
No lo dudarás
Abandonarás tu lámpara y tu pan
Abandonarás el descanso vespertino bajo el techo del hogar
Por el camino incierto que lleva al mañana.
Frente a nada te acobardarás ni temerás
Lo sé, es bello escuchar una tarde armoniosa,
ver una estrella, soñar
es bello estar agachado sobre la boca roja de tu amor
Escuchar que te cuente sus sueños para el futuro.
Pero tú debes despedirte de todo eso y comenzar
porque tú eres responsable de todas las armónicas del mundo
de todas las estrellas, de todas las lámparas y de todos los sueños
Si deseas llamarte hombre.
Si deseas llamarte hombre
puede que sea necesario que te encierren en la cárcel por veinte años o más
pero tú, aunque en la cárcel, recordarás siempre la primavera
A tu madre y al mundo
Tú, aunque en ese metro cuadrado de tu celda
continuarás tu camino sobre la tierra.
Y cuando en el infinito silencio, en la noche
golpearás la pared de tu celda con el dedo
Del otro lado de la pared te responderá España.
Tú, aunque veas que pasan tus años y que tu cabello encanece
No envejecerás.
Tú, aunque en la cárcel cada mañana, despertarás más joven
Pues cada vez más luchas nuevas comienzan en el mundo
Si deseas llamarte hombre.
Si deseas llamarte hombre
Debes ser capaz de morir cualquier mañana.
Y una noche antes, en el aislamiento escribirás una gran y tierna carta a tu madre
Escribirás en la pared la fecha, las iniciales de tu nombre y una palabra: PAZ
Será como si escribieras toda la historia de tu vida.
Ser capaz de morir cualquier mañana
Ser capaz de estar de pie frente a seis escopetas
Como si estuvieras ante el futuro entero.
Ser capaz, sobre el estruendo que te mata,
de escuchar a los millones de hombres simples que
Cantando luchan por la paz.
Si deseas llamarte hombre.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θάπαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ'αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη: Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
